Ένα βήμα μπροστά – Επεισόδιο #1
“Σε αυτήν την ιστορία υπάρχουν τρεις παράλληλοι κόσμοι, που συχνά συγκρούονται. Το μυαλό μου τρέχει συνέχεια σε καταστάσεις ανάμεσα σε αυτούς τους κόσμους και προσπαθώ, προσπαθώ πάνω απ’ όλα να καταλάβω τον εαυτό μου, τους ανθρώπους μου και γενικότερα τον μικρό μου κόσμο…”
Η Φιλιώ συγκεντρωνότανε στα τοπία και προσπαθούσε να ανακαλύψει οτιδήποτε ασυνήθιστο. Το τρένο σου δίνει πάντοτε μία γνώριμη άνεση και την χρυσή δυνατότητα να χαθείς. Προσπαθούσε με αυτόν τον τρόπο να ξεχάστει στο τοπίο και να αφήσει σε μια γωνιά τα όσα έπρεπε να κάνει μέσα σε λίγες μέρες.
Όμως τα πάντα γίνονται γρήγορα. Φτιάξε βιογραφικό (και άντε να το γεμίσεις) και μαζί με αυτό τις βαλίτσες σου (άντε να τα χωρέσεις όλα), κλείσε εισητήρια, πέτα μέχρι το Λονδίνο, πάρε τρένο, πήγαινε στην ώρα στο interview. Μακάρι να με πάρουνε.
Μια μικρή βόλτα στο κέντρο της πόλης και βλέπεις κυρίως Άγγλους (σε αντίθεση με το Λονδίνο). Όμορφη πόλη, όμως μικρή. Στην πλατεία υπάρχει ταξί. Διστακτικά μπαίνω μέσα (η διαδικασία ποια είναι;) και ρωτάω για το νοσοκομείο
Το τηλέφωνο χτυπά:
“Έεεελα μανουλίτσα μου, τι κάνεις;”
“Τώρα έφτασα και παίρνω ταξί για το νοσοκομείο”
“Ρε μαμά, το μην αγχώνεσαι δεν βοηθάει και πολύ. Η δεύτερη συνέντευξη είναι αυτή και η άλλη στο Aberdeen”.
“Τι ρε Μαμα; Εκεί χτίζουν μπαλκόνια για να μην αγοράζουν ψυγεία. Μαμα σε κλείνω, γιατί σε λίγο φτάνω. Σ’ αγαπώ”
Χμμ.. βρίσκω την ρεσεψιόν.
“Good evening, I have an appointment with Dr. Burns”
Σύλλογοι ΕΛ/ΛΑΚ: Όνειρα & Εφιάλτες
Πρόσφατα είδα ένα ακατανόμαστο site (μην πατάτε το link, μη δίνετε ούτε GET request στον server του) το οποίο απλά είναι η αρχή για διάφορα πράγματα που έχω βιώσει και σκεφτεί σχετικά με το όλο θέμα των συλλόγων και του ΕΛ/ΛΑΚ στην Ελλάδα.
Προσωπικά, δεν θα εκφράσω τι πρέπει να είναι ένας σύλλογος. Μόνο μία εικόνα. Ένας στόχος μου (πια) θα ήθελα να ήτανε να βοηθάω φοιτητές με εξοπλισμό/ χώρο / πηγές (λεφτά γενικότερα) για να γίνονται εκδηλώσεις σχετικά με το ανοιχτό λογισμικό. Coding summer camps, beer fests, install fests σε σχολεία, να φέρνουμε κανά ομιλητή από το εξωτερικό, gatherings γενικότερα είναι αυτά που ΟΝΤΩΣ δένουν τους ανθρώπους μεταξύ τους και βοηθάει σε συνεργασίες, ιδέες, μετάδοση γνώσεων και οτιδήποτε άλλο.
Όπως με τις παρουσιάσεις που κάναμε τον καιρό εκείνο στην σχολή και μετά μαζευόμασταν όλοι για καφέ/φαγητό, μπορώ να πω με σιγουριά ότι μάθαινα πολύτιμα πράγματα και γνώριζα ανθρώπους που με ενέμπνεαν και μου δίνανε ένα σημαντικό “κομμάτι” από τις ιδέες και γνώσεις τους. Χαίρομαι που είχαμε και την συμπαράσταση του Hellug για ορισμένες εκδηλώσεις, γιατί μας έφερε σε επαφή με άτομα που μπορούσαν να παρουσιάσουν χρήσιμα πράγματα. Είχαμε μία μικρή ομάδα, που όμως κατάφερε κάποια σημαντικά πράγματα με τη συνεργασία κάποιου συλλόγου. Δεν κλειστήκαμε στους εαυτούς μας και όποτε θέλαμε βοήθεια την ζητάγαμε χωρίς να μας νοιάζει κανένας “υποτιθέμενος” εγωισμός.
Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βρίσκω και πολλά προβλήματα σε συλλόγους. Σε δύο συναντήσεις που ήμουνα και εγώ, τα πράγματα μου φαινόντουσαν απλά λυπηρά. Ίντριγκες (αν είναι δυνατόν), άνθρωποι να στήνουν λαϊκό δικαστήριο με το καταστατικό στο χέρι (σαν να βρίσκομαι στο ΙΚΑ), και ένας μαύρος χαμός. Σαν όλοι να κυνηγούσαν συμφέροντα,την αναγνώριση, το κύρος του “προέδρου” σε δημόσια υπηρεσία. Αν και συνειδητοποιώ ότι γίνανε σημαντικές αλλαγές φέτος στον σύλλογο, είναι λίγο ντροπή να παιδιαρίζουμε έτσι.
Γενικότερα όμως, πιστεύω ότι υπάρχει μία σχετικά χαμηλή ενεργή δραστηριότητα των ΕΛ/ΛΑΚ κοινοτήτων. Ως ενεργή θεωρώ ανθρώπους που συνεισφέρουν γράφωντας κώδικα, διατηρώντας open-source projects και συνεισφέροντας σε διανομές Linux ως maintainers. Πιστεύω πως οι άνθρωποι αυτοί εντός Ελλάδος είναι λίγοι και πρέπει γενικότερα να τους σεβόμαστε (ως είδος υπο εξαφάνιση) και να εμπνευστούμε από αυτούς.
Δεν θέλω να σας πικράνω, αλλά αυτό που έχετε μπροστά στην οθόνη σας δωρεάν και παίζει (όσο γίνεται) το έχουν γράψει άνθρωποι με την καλή τους την καρδιά. Από το να το χαζεύετε και να κλαίγεστε ότι δεν παίζει, ανοίξτε τον κώδικα και διορθώστε το. Το να διορθώνονται open-source projects είναι η καλύτερη προώθηση που μπορεί να του γίνει και δεν χρειάζονται άλλα κόλπα 
Από την άλλη, μια χώρα με χαμηλή δραστηριότητα αποκτά τόσους συλλόγους (τυπικούς και μη) και τόσες μικρές ομάδες, όπου αδυνατούν να συνεργαστούν. Αυτό είναι απλά θλιβερό. Άνθρωποι που επιθυμούν ΑΠΛΑ να οργανώσουν (όλοι κρύβουμε τον manager μέσα μας τελικά) αντί ουσιαστικά να ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΟΥΝ (με όλη την σημασία της λέξης), το μόνο που χρειάζονται είναι την απόρριψη όλων μας.
Κοινώς, μην φτιάχνετε ομάδες / συλλόγους / κουραφέξαλα πια. Άμα θέλετε οι υπόλοιποι να σας σέβονται για αυτό που είστε και εσείς τους εαυτούς σας, ανοίξτε το λογισμικό σας, διορθώστε κώδικα και συνεισφέρετε είτε χρηματικά είτε με ΔΟΥΛΕΙΑ. Είναι ντροπή να δείχνεις ότιδήποτε αν δεν έχεις πραγματικά δουλέψει σε αυτό.
Και πάνω απ΄ όλα συνεργαστείτε επιτέλους και ζητήστε βοήθεια από τους άλλους. Κανείς δεν θα σας δαγκώσει.
Why Windows explorer cannot copy?
Κάθε φορά που προσπαθώ να κάνω copy μεγάλο (?) αρχείο (πάνω από 800ΜΒ), τρώω το παρακάτω σφάλμα από τον explorer:
Error 0x800705AA: Insufficient system resources exist to complete the requested service
Δεν ζητάω πιστεύω πολλά από οποιοδήποτε OS από να μπορεί με απλό τρόπο να αντιγράφει/μεταφέρει αρχεία ΧΩΡΙΣ προβλήματα. Ειδικά και όταν έχω 3GB μνήμη….
Τελικά, cygwin + mc κάνουν την δουλεία αργά, αλλά τουλάχιστονχωρίς κανένα πρόβλημα. Ντροπή ρε παιδιά….
X.Org > 1.6 + HAL input keymapping
Ήτανε Σάββατο βράδυ και ετοιμαζόμουνα για να πάω σε ένα πάρτυ μιας κοπέλας. Μπήκα στο driveme και ήθελα να ψάξω την τοποθεσία του σπιτιού της. Παρατήρησα ότι δεν είχα βάλει το ελληνικό πληκτρολόγιο στο linux και δεν μπορούσα να γράψω την διεύθυνση…
Από εκεί, ξεκίνησαν όλα… Και θα πω και πως τελειώσανε. Ένα σπασμένο πληκτρολόγιο, μια άθλια πίτσα μισοφαγωμένη, να μαζεύω τους αφρούς από το στόμα μου.
Συστατικά:
Debian GNU/Linux (unstable)
Xorg: 1:7.4+1
HAL: 0.5.12~git20090406.46dc48-2
Το πρόγραμμα ξεκίνησε να configurarw το xorg. Δοκίμασα 5-6 φορές με διάφορες εκδοχές από το ίδιο σχεδόν configuration. @@. Τελικά κατάλαβα ότι όλες οι προσπάθειες έπιασαν πάτο επειδή αυτόματα απενεργοποιούσε ο Xorg το kbd και mouse device. Μετά από ώρα και εφόσον έκανα διάφορα πειράματα και ερωτήσεις στο irc, κατάλαβα ότι οι γλώσσες ρυθμίζονται πια (ΓΙΑΤΙ;) από το HAL έναντι του πατροπαράδοτου configuration file που όλοι ξέραμε και αγαπούσαμε.
Εννοείται με πιάσανε τα φιλοσοφικά μου και αναρωτιόμουνα γιατί αυτή η ρύθμιση πρέπει να ανήκει στο HAL και όχι στο Xorg. Μάλλον οι δεύτεροι τύποι απλά κουράστηκαν να ασχολούνται μαζί μας.
Οι δρόμοι χωρίστηκαν και κατάλαβα ότι έπρεπε είτε να κλείσω modules στο xorg για να απορρίψω τα αυτόματα του HAL είτε να το ρυθμίσω το ρημάδι. Τελικά διάλεξα HAL, γιατί δοκίμασα το κόλπο να βάλω το ποντίκι από USB σε PS2 και το κατάλαβε άμεσα (στα Windows παίζει να φας και μπλε οθόνη). Κορίτσια γλεντούσανε στο πάρτι με ένα live συγκρότημα που δεν ακουγότανε καλά αλλά ποιος χέστηκε και δεν μύρισε; Εγώ έτρωγα την πίτσα που έμεινε από εχτές και βιαζόμουνα μπας και προλάβαινα.
Λίγο από δω, λίγο από εκεί. Βρήκα τις ρυθμίσεις και ήτανε περίπου όπως της περιγράφει ο Βαγγέλη (πολύ καλό παιδί με προίκα και αυτός και full-pansion εντοιχισμένος) εδώ. ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΕΠΑΙΖΕ!!! Δοκίμαζα 2-3 διαφορετικούς τρόπους και τίποτα πάλι. Εκεί απλά τρελάθηκα και έσπασα το space.
Πήρα νέο πληκτρολόγιο, έψαξα λίγο παραπάνω και βρήκα τη λύση. ΟΙ γαμι.ληδες αλλάξανε την σύνταξη στο συγκεκριμένο πεδίο για τις γλώσσες (μέσα σε περίοδο 2 βδομάδων). . To πεδίο-κλειδί ήτανε το input.x11_options.XkbLayout έναντι του input.xkb.options. Το διόρθωσα και είχα επιτέλους Ελληνικά. Είχε πάει η ώρα όμως αργά και εγώ πήρα τα @@ μου για μία άλλη φορά.
Τα σχόλια δικά σας. Παραθέτω πως είναι οι ρυθμίσεις στο HAL μου τώρα (ευτυχώς, παίζουνε ακόμα!)
<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?> <!-- -*- SGML -*- --> <deviceinfo version="0.2"> <device> <match key="info.capabilities" contains="input.keymap"> <append key="info.callouts.add" type="strlist">hal-setup-keymap</append> </match> <match key="info.capabilities" contains="input.keys"> <merge key="input.xkb.rules" type="string">base</merge> <!-- If we're using Linux, we use evdev by default (falling back to keyboard otherwise). --> <merge key="input.xkb.model" type="string">keyboard</merge> <match key="/org/freedesktop/Hal/devices/computer:system.kernel.name" string="Linux"> <merge key="input.xkb.model" type="string">evdev</merge> <merge key="input.xkb.Options" type="string">grp:alt_shift_toggle</merge> <merge key="input.xkb.variant" type="string" /> <merge key="input.x11_options.XkbLayout" type="string">us,el</merge> <merge key="input.xkb.layout" type="string" >us,el</merge> </match> <merge key="input.xkb.model" type="string">pc105</merge> <merge key="input.x11_options.XkbOptions" type="string">grp:alt_shift_toggle</merge> </match> </device> </deviceinfo>
Σύγχρονη λογοτεχνία
Δεν χρειάζεται να γνωρίσω το υπόβαθρο κανενός αντι-ήρωα για να λεσβιοπίζει και να σκάει πλακο…νια τούδε και κείθε, ούτε με ενδιαφέρει γραφή του στυλ…
Η Εύα έπιασε το ψωμί, όπως Gustav Klimt γνώριζε ότι αυτή η πινελιά στο μάτι όριζει την ρότα του έργου του, και άρχισε να πασπατεύει άτσαλα και φιλήδονα την ζουμερή σαλάτα πάνω στο τραπέζι.
Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν και προτιμώ:
Η τζιβιντζιλού έκανε παπάρα με τα βρωμόχερα της.
Τα πορνό έχουν αναμφίβολα περισσότερη καλαισθησία πια
Tiny tip in Bash #2
Here is a small if/else example in bash:
if test -f foo; then
echo "The file exists"
else
echo "The file does not exist"
fi
Ok, there’s also another way for this:
[ -f foo] && echo "File exists" || echo "File does not exist"
Similarly, Python does not support colon operator (?) as Java/PHP, so it can be substituted with the following line:
A= (B>31) and 0 or A
BEWARE! Everything I’ve already written is quite incorrect! How so? You have to be certain that the second statement always return true, in order this to work properly. What would happen in the following case?
[ -f /boot/vmlinuz ] && mumbojumbo || echo "The file does not exist"
Tiny tip for bash scripting
Pipestatus
Πολλές φορές βάζουμε σε ένα bash script μία σειρά εντολών μέσα σε pipes ( | ), όπως φαίνεται στο παρακάτω παράδειγμα (στο οποίο βάζουμε σε ένα tar όλα τα pdf που έχουν γίνει modified μέσα σε 1 μέρα):
find . -name "*.pdf" -mtime -1 | xargs tar -czvf last-day-pdfs.tar.gz
Πως μπορούμε μέσα σε αυτό να γνωρίζουμε το exit status κάθε εργασίας που έχει γίνει; Πολύ απλά, με την PIPESTATUS
Οπως την περιγράφει στο Advanced Bash scripting guide:
Array variable holding exit status(es) of last executed foreground pipe.
Ας τσεκάρουμε το παρακάτω:
find . -name "*.pdf" -mtime -1 | xargs tar -czvf last-day-pdfs.tar.gz
ret=( ${PIPESTATUS[@]} )
if [ ${ret[0]} -ne 0 ]; then
echo "find failed with exit status: ${ret[0]}"
fi
if [ ${ret[1]} -ne 0 ]; then
echo "tar failed with exit status: ${ret[1]}"
fi
tiny hint in OpenSolaris
Εγκατέστησα τις προάλλες σε virtualBox στο γραφείο ένα OpenSolaris, για να παίξω και γω σα παιδί και λίγο μαζί του.
Είχα ένα μικρό θέμα να εγκαταστήσω κάποια πακέτα από το Package Manager (του μάθαμε στου χουριώ εχθροί και φίλοι ούλοι), διότι το firewall επιτρέπει μονάχα HTTP κίνηση μέσω Proxy (δεν θέλω να μάθω τον λόγο).
Ενα λοιπόν ξανθό παλικάρι στη δουλειά (καλό παιδί με προίκα, δεχόμεθα προτάσεις από ανάλογες νύφες) μου είπε την λύση. Για να γίνει αυτό χτυπάμε απλά την παρακάτω εντολή:
env http_proxy="...." gksu packagemanager &
Απλό και απέριττο!
Φράσεις που μας χαρακτηρίζουν
Μου είπανε τα παρακάτω quotes σχετικά με τους Έλληνες:
“Ο Έλληνας δεν πιστεύει σε κανέναν και σε τίποτα”
“Άμα η Ελλάδα ήτανε ρολόι, δεν θα έπρεπε να προσέχεις την ώρα αλλά το κάθε γρανάζι”
“Σου στέλνω χαιρετίσματα, με δυο γλυκά φιλιά,
λιγότερα συνθήματα, και πιο πολύ δουλειά”
Εγώ προσθέτω το υποδεέστερο: “Άμα η Αρχαία Ελλάδα διακρίνεται για τη Δημοκρατία, η σύγχρονη κατάφερε την Βασιλεύουσα Αναρχιοκρατία”
Happiness only when shared
Αυτές τις δύο βδομάδες πολλά πράγματα που βλέπω/ακούω σχετίζονται με τις σχέσεις. Οπότε, τα καταγράφω:
α) Αυτόν τον καιρό διαβάζω ένα βιβλίο που μου δάνεισε μία φίλη μου (Sputnik Sweetheart) , και στις πρώτες σελίδες είχε αυτό:
“No man should go through life without once experiencing healthy, even bored solitude in the wilderness, finding himself depending solely on himself and thereby learning his true and hidden strength”
Προσωπικά, αυτό που με ελκύει σε αυτήν την σκέψη είναι η δύναμη της μοναξιάς ως κινητήρια δύναμη για να θέσεις τον εαυτό σου ανεξάρτητο, αυτόνομο και πάνω απ’ όλα πραγματικά ελεύθερο. Πέρα από κάθε υλικό αγαθό, τυπικά “πρέπει” είτε “κοινωνικά δίκτυα”.
Β) Αυτόν τον καιρό ελέγχω σαν έννοια τις αποστάσεις μεταξύ φιλίας και ανθρώπων γενικότερα έναντι μου. Σε προηγούμενο post μου το όρισα ως “δορυφόροι”. Το αστείο ότι στο ίδιο βιβλίο που έχω παραπάνω έχει μία τρομερά όμοια σκέψη. Βέβαια, ένας γνωστός μου έθεσε το νόημα τις “αλληλεξάρτησης”. Του απάντησα ότι μακάρι σε αυτές τις περιπτώσεις να αφήνουμε τις οφειλές των άλλων, όπως οι άλλοι αφήνουν σε εμάς.Το οποίο αμφιβάλλω λόγω του ηθικού υπόβαθρου που χρειάζεται αυτό.
Γ) Πρόσφατα είδα μία ταινία, που ένας άνθρωπος αποφασίζει να αποδεσμευτεί από κάιθε άνθρωπο και πολιτισμό και να χαθεί στη φύση. Κάπου, ειπώθηκε τελικά η ατάκα που είναι και ο τίτλος του άρθρου μου.
Όντως. Πολλές φορές βλέπουμε πόσο κωμικοί είμαστε , όμως πάντα ψάχνουμε οποιονδήποτε για να πούμε κάτι που μας έμεινε. Διαφορετικά, μονολογούμε και μας μένει απωθημένο.
leave a comment