Biftekoupolis

Στιγμή στο μετρό

Posted in Εμπειρίες by trelobifteki on Δεκέμβριος 27, 2008

Κατέβαινα βιαστικά τις σκάλες, καθώς άκουγα να έρχεται ένας συρμός. Κλασσικά, ήτανε από την άλλη πλευρά.

Με το που κατέβηκα ένας τύπος μου φώναξε «Έλα ρε φίλε! Που πας;» και στάθηκε μπροστά μου. Ξαφνιάστηκα, τον κοίταξα και άρχισα να τον επεξεργάζομαι. Αυτός είχε ένα χαμόγελο και περίμενε αντίδρασή μου. Προσπαθούσα να τον θυμηθώ αλλά δεν μπορούσα. Τελικά όντως δεν τον ήξερα και όταν το είχα καταλάβει αυτός είχε ήδη φύγει.  Συνέχισε το ίδιο και με όσους ερχόντουσαν στον σταθμό. Άλλοι τρόμαζαν, άλλοι τον απέφευγαν, ίσως και άλλοι να συνέχιζαν.

Τελικά, μου κέντρισε το ενδιαφέρον κα άρχισα να ρωτάω τον εαυτό μου διάφορα. Τελικά αποφάσισα ότι το ρητό «Να μην μιλάμε σε ξένους» θα έπρεπε να ισχύει μονάχα σε παιδάκια. Πιο πέρα καταντάει δειλία.

Advertisements

Ταξιδεύοντας σε τροχιά δορυφόρου…

Posted in Uncategorized by trelobifteki on Δεκέμβριος 11, 2008

Αυτόν τον καιρό σκέφτομαι ότι οι ανθρώπινες σχέσεις μοιάζουν με δεκάδες μπίλιες ρουλέτας που τις ρίχνεις όλες μαζί μέσα σε ένα απύθμενο χωνί…

Οι άνθρωποί σου μοιάζουν με τους δορυφόρους γύρω από τον δικό σου πλανήτη. Έχουν μία σφαιρική άποψη για τον κόσμο σου, βλέπουν τα πράγματα από ψηλά και πιο αντικειμενικά, όμως δεν ζούνε σε αυτό. Για αυτόν τον λόγο, η δικαιολογία «δεν με καταλαβαίνεις» ακούγεται κλισέ.

Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. Κάθε δορυφόρος ίσως συμπορεύεται για ένα χρονικό διάστημα με έναν άλλον, όμως το ότι θα αποκλίνουν κάποτε και ίσως βρεθούν αντίθετα (ή συγκρουστούν) ειναι εξίσου πιθανό. Το μόνο σίγουρο είναι η αλλαγή.

Κάθε τροχιά είναι σχεδόν μοναδική. Κάθε άνθρωπος ακολουθεί τον δικό του δρόμο και δύσκολα μεταπείθεται (και καλώς).

Μέσα στο χάος λοιπόν, πορευόμαστε. Δεν προσκολλάμε σε καταστάσεις γιατί πολύ απλά τα πάντα τρέχουν γύρω μας και εμείς πάντα κινούμαστε.  Χωρίς απωθημένα, χωρίς εμμονές, δίχως πως και γιατί, απλά γνωρίζουμε, περνάμε καλά, αγαπιόμαστε, τσακωνόμαστε, χωρίζουμε. Μην κολλάμε λοιπόν. Μπορούμε να κοιτάμε πίσω σε στιγμές όσο θέλουμε, να γυρίσουμε πίσω σε ανθρώπους και να κολλήσουμε όμως δεν γίνεται και πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα πιο .. εύκολα.

Εξάλλου, καλό είναι να μην επενδύουμε στις ρουλέτες 😛